سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
تبلیغات در اینستاگرام

نمایش وضعیت در یاهو

قالب وبلاگ

تاریخ : یادداشت ثابت - جمعه 94/4/20 | 7:28 عصر | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

 

سلام ،دوست عزیزم ،خوش امدید

سالی سرشار از سلامتی وخوشبختی برای همه ارزو مندم

 

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/1cbc7aab04623d7105cc3d2c870e31c1.jpg

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/1690e51d861d17adc841346753effd27.jpg

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/3eb89e08309cd1f24171964bdb5f0e96.jpg

هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم


مادر نگرانی که پس از ارزیابی کودکش آرام نمیگرفت و دور خودش می چرخید.

در حالیکه بغض گلوشو گرفته بود.

و اشک توی چشماش جمع شده بود،می پرسید:

خانم اتیسم چیه؟

خانم بچه من خوب میشه؟

خانم بچه من میتونه تو مدرسه عادی درس بخونه....؟

کدوم کتابا رو برای بچه ام بخرم...و کلی سوال دیگه.....


کاش همه افراد دست به دست هم می دادند و جامعه را کاملا با اتیسم آشنا می کردند.....

 

امام باقر علیه السّلام فرمودند

 

زکات دانش، آموختن به بندگان خداست.

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/6a20022f34a46ebd20bf79bf84967996.jpg

این وبلاگ می کوشد

اطلاعاتی را درباره بیماری اتیسم در اختیارتان قرار دهد.

به علت فضای محدود لطفا

مطالب را در قسمت ( ا دامه مطلب  ) و( ارشیو مطالب ) مطالعه کنید.

ضمنا شما می توانید

نظرات وتجربیات واطلاعات مورد نیاز خود را با ما درمیان بگذارید.

شما می توانید

در بخش پیوندها  مطالب مختلف دوستان ما را نیز مشاهده کنید.

این وبلاگ  روزانه به روز خواهد  شد.

همکار افتخاری

جهت ترجمه متن های لاتین مرتبط با بیماری اتیسم پذیرفته می شود.

 لطفا در صورت پرسش از ما 

شماره تماس یا ادرس اینترنتی خود را جهت ارسال پاسخ ذکرنمایید

ضمنا کلیه

 حقوق مادی ومعنوی این وبلاگ متعلق به بچه های اتیسم می باشد


لطفا نظرات خود را درزیر هرمطلب بیان کنید 

از نظرات وایده های شما

در اطلاع رسانی بهتر به جامعه استفاده خواهم کرد


ادرس ایمیل من:

 farhadi.amin@yahoo.com

ادرس صفحه فیس بوک

https://www.facebook.com/farhadi.amin

 

 

مدیر وبلاگ: امین فرهادی

تلفن تماس مدیر :    09354561426  

 

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/1cb78863ea20672c97ed47462084b4a8.jpg

 

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/13.gif         

شماره  حساب انجمن اختلالات رفتاری خوزستان (اتیسم) 

0109572829006  ( سیبا)

IR39 0170 0000 0010 9572 8290 06 
موسسه انجمن اختلالات رفتارى خوزستان (شبا)

جهت جذب کمک های مردمی


شماره حساب مدرسه استثنایی بهشت(مدرسه اتیسم)

4150091818008  (سیبا)

IR92 0170 0000 0415 0091 8180 08 
مرکز آموزشى استثنائى بهشت (شبا)

 

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/b2d2289967550db367bcf9f50ab95262.jpg

 

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/13.gif

6 سی دی اموزشی(کارگاه اموزشی اتیسم)6 ساعت تصویری

مدرس دکتر گلابی(به تعداد محدود)


 

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/13.gif

نرم افزار گفتار درمانی( به تعداد محدود)

کامل ترین مجموعه در زمینه اموزشی وتوانبخشی کودکان است

که اموزش تمامی کودکان مبتلا به اختلالات

 تلفظی /لکنت/صوت و کودکان مبتلا به کم توانی ذهنی وکم شنوایی

را در بر می گیرد

ویژگی ها:

1-افزایش درک وشناخت کودکان با استفاده از جلوه های ویژه

2-اموزش تولید اواها

3-اموزش افعال وجمله بندی در گفتار

4-ایجاد گفتار پیوسته با استفاده از داستان های زنجیره ای

5-درمان لکنت با استفاده از نرم افزار لکنت شکن

6-افزایش بلندی صدا حجم تنفسی وکیفیت گفتار

تماس با تلفن09354561426   


http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/3eb89e08309cd1f24171964bdb5f0e96.jpg




تاریخ : دوشنبه 94/1/24 | 10:58 عصر | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

مناسبت روز جهانی اتیسم

من به جهانی آمده ام پاک و رویایی، دنیایی سراسر شور و شیدایی. من روی زمینی زندگی می کنم که آسمانش آبی است و زیر پایم تا چشم کار می کند حریر سبز، از یک سو تن سپرده به آغوش آبی دریا ... و از دیگر سو گره خورده به کوه های سر به فلک کشیده مغرور... من در دنیایی زندگی می کنم فراتر از آب و آفتاب و کوه و دریا. فراتر از آه و لبخند و اشک و رویا. من به جهانی آمده ام که دهکده ای است این روزها! اما در این دهکده جهانی چند نفر می دانند که من کیستم و چیستم؟

از جهان که بگذریم، در کشور هم که هیچ اما در شهر خودم چند نفر صدای شکستن مرا شنیده اند، چند نفر می دانند که چشمه ی اشک مادرم دیگر خشک شده و شانه های پدرم زیر بار گران دردی خمیده است؟...
 
در این دهکده ی جهانی 7 سال است که دوم آوریل(مصادف با سیزده فروردین ماه) به عنوان روز جهانی اتیسم و آگاه سازی برای آن نام گذاری شده است اما هنوز در کشور ما کاری که درخور و شایان ذکر باشد برای این روز انجام نگرفته است. نمی دانیم از خوش شانسی است یا بد شانسی که این روز در کشور ما یک روز تعطیل با یک مناسبت چند هزار ساله به نام روز طبیعت است، هرسال کوشیده ایم این تقارن و همزمانی را به فال نیک بگیریم اما هرگز از آن طرفی نبسته ایم.
 
انگار وقتی چیزی سرجای خودش نباشد آن رسالتی را که دارد، خوب به سرانجام نمی رساند. اما یادمان باشد همان طور که روز طبیعت را ارج می نهیم همان طور که سایر مسائل جامعه در سایه ی یک روز تعطیل گم نمی شوند، روز جهانی اتیسم هم در حاشیه ی روز طبیعت باقی نماند. یادمان باشد غافل نشویم از این که در همه ی دنیا و حتی همین کشورهای حوزه ی خلیج فارس برنامه های جامع و کاملی را در روز جهانی اتیسم یا هفته ی متعاقب آن برگزار می کنند و این ایام را برای برگزاری سمینارها و همایش های مربوط به اتیسم و اطلاع رسانی و آگاه سازی جامعه اختصاص داده اند. غافل نشویم که زمان به سرعت در حال سپری شدن است. زمان منتظر ما نمی ماند و تا به خود بیاییم لحظه ها را از دست رفته می یابیم. هر سال که می گذرد بر تعداد کودکان اتیستیک شهر و کشورمان افزوده می شود و ما هنوز اندر خم یک کوچه مانده ایم.
 
باید بدانیم که در جای جای کشورمان کودکان و نوجوانان بسیاری هستند که به علت ابتلا به اختلال اتیسم نیازمند تشخیص، آموزش و درمان می باشند. هنوز والدین بسیاری هستند که به علت ناآگاهی از اتیسم و درمان های مورد نیاز بی راهه می پویند و لحظات حساس و سرنوشت سازی را از دست می دهند. طبق آخرین پژوهش های انجام گرفته کودکان مبتلا به اختلال اتیسم در وهله ی اول نیاز به مداخلات رفتاری و آموزشی زود هنگام و برنامه ریزی شده دارند. یک برنامه آموزشی جامع می تواند بسیاری از مشکلات این کودکان را حل کرده و آن ها را به آغوش جامعه بازگرداند. آموزش در زمان مناسب(6 سال اول زندگی) می تواند کودکی مطرود و منزوی را به سوی تعاملات مثبت و سازنده سوق داده و از بار رنج ها و مصائب بی شمار خانواده ی او بکاهد و نیز ما را به آینده این کودکان امیدوارتر سازد.
 
جا دارد که در این روزها صمیمانه تقدیر و تشکر کنیم از تمام عزیزان و دلسوزانی که با تمام محدودیت ها و کاستی ها و مشکلاتی که در زمینه ی کار با کودکان اتیستیک وجود دارد، رسالت خود را فراموش نکرده و با تحقیقات علمی و پژوهشی و ترجمه کتاب و مقاله و تهیه ی برنامه های مورد نیاز این افراد گام های موثری در پیشبرد اهداف جامعه ی اتیسم کشور برداشته و در راه ارتقا و اعتلای این کودکان و بهروزی و بهزیستی آنان تلاش می کنند. با آرزوی موفقیت های هر چه بیشتر برای کودکان و نوجوانان و همه افراد مبتلا به اتیسم در کشور عزیزمان.
نقل از ایران اتیسم



تاریخ : شنبه 93/12/9 | 10:20 صبح | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

از زبان کودک «اوتیسم»


.......... نام من حتی ساده ترین وزن و آهنگ را به خود نمی پذیرد
آخر من «اوتیسم» هستم
و حتی شاعرترین شاعران مرا به شعر درنیاورده اند!
زیرا من شعر پذیرنیستم!
من به جای تکرار قافیه به تکرار کلام می پردازم
و هرچه رنگی است مرا به تشویش و پریشانی می کشاند!
از بس بر روی پنجه های پا راه رفته ام
دردی را همیشه در نوک انگشتانم احساس می کنم!
با من گلها همه مهربانند
اما نمی دانم چرا بی آنکه بخواهند خارهای خود را نیز به من می زنند!
آخرین بار، یک قناری کوچک، به جای بچه های کوچه به من خندید!
و مرا به خوابی برد در یک باغ بزرگ نیایش.
مادرم را در حال نماز بر سر سجاده دیدم.
مادرم دستهای خود را به سوی نور دراز کرده بود.
و چشمانش را هاله ای از اشک دربرگرفته بود.
دوردستها در کهکشان بی انتهای امید
فرشته های آسمانی بی آنکه لب به سخن وا کنند
با بالهای خود مرا صدا می زدند و می گفتند:
تو مثل مایی ولی از ما دوری!
من می خواستم با آنها حرف بزنم ولی ذهنم یاری نمی کرد


و حتی ساده ترین حرفهای کودکانه ام جاری نمی شد!
به ناگاه کلامی را که مادرم بارها آن را بر زبانم نهاده بود به خاطر آوردم،
هر چند معنی آن را نمی فهمیدم
اما برای آن که به آنها بگویم طنین به هم زدن بال هایتان را می شنوم و
سفیدی شما با روح من آشناست
آن کلام تکراری را باز تکرار کردم
و به سوی آن وسعت آشنا


با این عبارت صدایشان کردم که:



خدایا مرا شفا بده!

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/e036b476ca77ad2c7ebec9b44f1058aa.jpg




تاریخ : شنبه 93/12/9 | 10:14 صبح | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

نقش پدر و مادر در درمان اوتیسم

مقدمه: شناخت اهمیت موضوع
تشخیص اوتیسم در مورد کودکتان معمولا واکنشی از ناباوری و حیرت و نیز نگرانی در خصوص آینده او را در شما باعث می شود. کمتر پدر و مادری یافت می شوند که آماده شنیدن چنین خبری باشند و اطلاع شما از این که فرزندتان در اثر ابتلا به اوتیسم از نظر عملکرد و سلامتی شخصی متفاوت از آن چه در نظر داشته اید باشد، احتمالا عکس العملی از ناامیدی و سردرگمی در پی خواهد داشت و ممکن است مدت ها شما را در یک موضع بلاتکلیفی و درماندگی قرار دهد. در اینجاست که با انبوهی از نظریات صحیح و بعضا نادرست از ناحیه اطرافیان، دیگر خانواده ها و کادر درمانی روبرو می شوید. گرچه همراهی همیشگی این عارضه با فرزندتان تا حد زیادی واقعیت دارد اما در مقابل خوشبختانه راه های کمکی زیادی نیز هست که با اجرای صحیح آن ها در خانه، مراکز و بعضا مدارس و در بستره ی مناسبی از آموزش توأم با پشتوانه ای از عشق سرشار و حمایت فرزند شما می تواند یاد بگیرد، رشد کند و به موقعیت هایی نیز دست یابد. در این میان شما به عنوان پدر و مادر دارای نقش محوری بوده و برای ایفای وظیفه خود سه سرمایه ی ارزشمند را لازم دارید: وقت، امکانات مالی و عشق و انگیزه ی قوی.
اولین گام: منتظر تشخیص نمانید
بهترین کاری که والدین در مورد کودک مشکوک به اوتیسم یا موارد مشابه می توانند انجام دهند این است که به مجرد این که متوجه وجود علامتی غیرعادی در فرزند خود شدند، بدون معطلی و از دست دادن فرصت مداخلات درمانی لازم را شروع کنند. نظر کارشناسان این است که حتی قبل از تشخیص قطعی اوتیسم این گونه اقدامات کمکی صورت پذیرد و مداخلات آموزشی زودهنگام بهترین روش برای جلوگیری از مسیر پیشرفت این بیماری بوده و شانس موفقیت درمان را به طرز چشمگیری بالا می برد.
 
گام اصلی: در صورتی که فرزند شما اوتیسم تشخیص داده شد 

1 – شناخت صحیحی از اوتیسم پیدا کنید: درک بالاتر شما از اوتیسم با استفاده از آخرین منابع علمی معتبر بهترین پشتوانه ی شما در تصمیم گیری های مربوط به درمان و مشارکت مؤثر در کمک به کودک تان است. چنین شناختی ماحصل مطالعه، پرسش گری و گفت و گو با کارشناسان آشنا با موضوع اوتیسم و جستجو در منابع موثق است همین جا قویاً متذکر می شود از مراجعه به افراد یا گروه هایی که با ارائه روش های غیر اصولی و بدون استناد بر معیارهای علمی قصد بهره برداری سودجویانه از ضعف های موجود را دارند به شدت پرهیز گردد و مراجعات باید فقط محدود به افراد متخصص دارای تجربه کار با اوتیسم و منابع و مآخذ معتبر علمی و دانشگاهی بوده و مواظبت های لازم در این زمینه لحاظ گردد.
2 -  در مورد فرزندتان یک کارشناس باشید: کودکان مبتلا به اوتیسم ویژگی های منحصر به فرد خود را دارند و خود اوتیسم نیز طیف وسیعی از اختلالات است. شما با دقت می توانید با کشف عوامل ایجاد آرامش یا به هم ریختگی در فرزندتان در مدیریت رفتارهای او موفق تر عمل کنید. مطمئن باشید در ورای هر ناآرامی کودک شما عاملی نهفته است که احتمالا از برآورده نشدن یک نیاز یا خواسته و عدم توجه به احساسات او ناشی می شود و بدین شکل خود را ظاهر می کند. این کودکان توقع چیزی بیشتر از درک شرایط شان را ندارند و به دلیل نادیده گرفته شدن و به منظور جلب توجه گاهی به این رفتارها دست می زنند. باید به حقوق آن ها احترام گذاشت و موقعیت شان را درک کرد.
3 – در مورد وجود شرایط نامطلوب فعلی او بردبار باشید: با اجتناب از مقایسه فرزند خود با دیگران و به جای نارضایتی از وضعیت مربوطه از وجود استعدادهای خاص در فرزند خود و موفقیتهای هر چند اندک در مسیر پیشرفت او مسرور باشید و کودکتان را از علاقه و مهر و محبت سرشار بی نصیب نگذارید. بچه های اوتیسم تأثیرپذیرند و به احساسات شما و وقایع محیط اطراف شان واکنش نشان می دهند. جا دارد از آنها با رویی گشاده و مهربان استقبال کنید. 
4 – در مواجهه با مشکلات تسلیم نشوید: قطعاً بچه ها مسیر طبیعی رشد خود را طی می کنند و با توجه به کنش خاص خودشان مهارت های لازم را فرامی گیرند و از توانایی هایی در سطح خودبرخوردار می شوند. فرصت آموزش و شکوفایی را از آن ها دریغ نکنید.
 
مشارکت فعال در برنامه درمان 
راه های کمک به کودکان مبتلا به اوتیسم بسیار متعدد است. دست کم 500 روش در راستای بهبودی و با هدف درمان مطرح شده که حدود 12 مورد آن دارای بیشترین کاربرد است. و شیوه های مختلف رفتار، گفتار، کار، بازی، ورزش، رژیم درمانی ودر برخی موارد دارو درمانی را شامل می شود و احتمالاً به بهتر شدن بعضی علائم و رفتارهای غیرعادی و کمک به یادگیری این قبیل کودکان منجر می شود. 
در زمینه ی درمان 3 اصل مورد توافق همه ی کارشناسان است: 
1 – درمان و اقدامات آموزشی هر چه سریع تر و در کم ترین سن ممکن آغاز شود.
2 – درمان کاملاً متناسب و منطبق با ویژگی های اختصاصی و نیازهای خاص هر کدام از بچه ها طراحی شود. 
3 – به موازات پیشرفت درمان ارزیابی های لازم و مورد نظر صورت پذیرد و مراقبت از کودک مبتلا به اوتیسم به صرف وقت و انرژی زیادی نیاز دارد و تداوم و پیوستگی در امر آموزش شرط موفقیت فرآیند درمان است. با داشتن آگاهی های لازم و مشارکت فعال در برنامه های آموزشی مربوطه در مسیر طولانی کمک به فرزند خود قرار می گیرد و در همین ارتباط توجه به نکات زیر زندگی در کنار فرزندتان را به شکل آسان تر و قابل قبول تری در می آورد.
1 – هماهنگی های لازم بین محیط آموزش و خانه را ایجاد کنید: کودکان مبتلا به اوتیسم در انطباق دادن خود با محیط های مختلف دچار مشکل هستند. به طور مثال کاری که در مرکز آموزشی انجام می دهند را ممکن است در خانه انجام ندهند و فرضاً در مرکز تحت نظر مربی از زبان کلامی برای ارتباط استفاده کنند ولی در خانه چنین نباشد. در این قبیل موارد توجه به تکنیک هایی که مربی به کار گیرد و تداوم آن ها در خانه کمک کننده است. این موضوع در ارتباط با رفتارهای کودک و نحوه ی مواجهه حساب شده و هماهنگ با آن ها ایجاد کنش و واکنش یکنواخت نیز صادق است تا کودک بتواند هر آن چه که در یک محیط آموخته را در محیط های دیگر تعمیم دهد.
2 – برنامه های مربوط به کودکان را به شکل منظم و زمان بندی شده تنظیم کنید: عملکرد کودکان اوتیسم با استفاده از جدول و ساختار منظم نتیجه بهتری را به دنبال دارد که شامل برنامه منظم روزانه غذایی، درمان، آموزش و خواب است سعی شود حتی الامکان بی نظمی ها در این موارد به حداقل رسیده و در صورت احتمال تغییر در هریک از مراحل، از قبل آمادگی لازم در کودک ایجاد شود.
3 – رفتارهای خوب از طریق پاداش تقویت گردد: تقویت رفتارهای مثبت از طریق دادن پاداش به طور نمونه دادن یک خوارکی یا امکان انجام یک بازی دلخواه مدت ها است که در مورد اوتیسم به کار می رود. این گونه پاداش ها اختصاصاً در پاسخ به یادگیری یک مهارت جدید و یا عملکرد صحیح توسط کودکان به شکل تحسین و یا روش های گفته شده به انجام می رسد. 
4 – برای کودکان مبتلا به اوتیسم، در خانه یک فضای امن اختصاصی در نظر بگیرید: در صورت امکان فضایی ایمن و سالم را به کودک خود اختصاص دهد. مثلاً یک اتاق یا محدوده ای که کودک بتواند آن را متعلق به خود تشخیص دهد. این اتاق باید بدون خطر آسیب دیدگی بوده و در صورت لزوم مجهز به امکانات و تدابیر حفاظتی باشد. در این مکان کودک ضمن احساس امنیت، با نظارت مداوم شما باید بتواند استراحت کند و به فعالیت های دلخواه خود بپردازد.    
 
بهره گیری از راه های غیرکلامی ارتباط
با توجه به عدم امکان ارتباطات موثر و گسترده کلامی با کودکان مبتلا به اوتیسم، استفاده از راه های غیرکلامی بدین منظور اهمیت ویژه ای پیدا می کند. کودک طرز نگاه، نحوه احساس لمس، ویژگی ها و تن صدا و زبان بدن شما را می فهمد و درک می کند وگرچه قادر به صحبت با شما نیست ولی باز هم ارتباط برقرار می کند. شما هم باید طریقه ارتباط با او به وسیله این زبان ویژه را بیاموزید.
1. علامت های غیرکلامی را مورد ملاحظه دقیق قرار دهید: شما با توجه به نوع صداهای ایجادی، حالت چهره و طرز شکل بدن که بچه ها به خود می گیرند در مواقع خستگی، گرسنگی یا احساس نیاز می توانید به علائم غیرکلامی آن ها پی ببرید.
2. عامل ایجاد کننده به هم ریختگی و ناآرامی در کودکان را کشف کنید:طبیعی است که اگر شما هم مورد درک صحیح واقع نشده و یا نادیده گرفته شوید ناراحت می شوید. در مورد کودکان مبتلا به اوتیسم اگر به علائم غیرکلامی صادره از آن ها توجهی نشود و نتوانند منظور خود را انتقال دهند برای نشان دادن نارضایتی و عصبانیت خود و به منظور جلب توجه شما به این گونه رفتارهای ناآرام و حالت های برآشفته روی می آورند.
3.فرصت های زیادی را به شاد زیستن اختصاص دهید: کودکان زمان هایی را که در موقعیت آموزشی و یادگیری قرار ندارند و به راحتی می توانند بازی های دلخواه خود را انجام داده و از آن لذت ببرند را دوست دارند. بازی، خنده و شادی آن ها بخش تکمیل کننده و در واقع جدائی ناپذیر فرایند آموزش و یادگیری آنان است و نظر به این که بچه ها بیشتر وقت خود را با خانواده خود سپری می کنند تا در مراکز آموزشی، به این نیاز آن ها باید توجه ویژه مبذول داشت. با برنامه ریزی های لازم در مواقع آمادگی آن ها از فواید شادی و تفریح برخوردار می شوند.
4. از حساسیت ها و تحریک پذیری حواس کودکان خود آگاه باشید:بچه های مبتلا به اوتیسم حساسیت های بالا و در بعضی موارد پایین به محرک های نوری- صوتی- لمسی- مزه و بو دارند و برخی از محرک های بینایی- شنوایی- لامسه- چشایی و بویایی باعث اذیت و ناراحتی آن ها می شود. با کشف و توجه به این گونه عامل های مشکل ساز می توان از آن ها اجتناب کرده و شرایط بهتری را برای آنان مهیا ساخت.
 
اختصاصی کردن برنامه های آموزشی
در موقع انتخاب شیوه درمان و آموزش کودکان مبتلا به اوتیسم باید در نظر داشت که استفاده از یک روش واحد برای همه آن ها کارایی یکسانی ندارد و هرکدام از آن ها با دارا بودن نقاط ضعف و قوت خاص خود با دیگران تفاوت دارند. هر برنامه آموزش در مورد هرکدام از بچه ها با توجه به موارد زیر باید اختصاصاً تدوین و طراحی شود:
1. براساس علاقه مندی های کودک پایه ریزی شود.
2. روال آن به صورت برنامه ریزی شده و قابل پیش بینی باشد.
3. کارها در آن به صورت مراحل ساده تقسیم بندی شده باشد.
4. به صورت فعالانه توجه کودکان را به فعالیت های هدفمند معطوف نماید.
5. باعث تقویت رفتارهای مثبت در کودکان شود.
6. مشارکت والدین را نیز در برداشته باشد.
با شناخت این موضوع که آیا کودک از طریق دیداری- شنیداری و یا به صورت عملی کار یا مهارتی را فرا می گیرد و نیز برنامه ها و فعالیت هایی که از آن ها لذت می برد می توان به نتایج بهتری نایل شد. در هرکدام از مراحل صورت گرفته نیز مهارت هایی که کودک فاقد آن هاست و نیز عوامل و رفتارهایی که ناراحتی او را در پی دارد را باید تک تک مورد شناسایی قرار داد. از همه مهم تر نقش محوری والدین و مشارکت نزدیک آن ها با مربیان و ادامه تمرینات در خانه است.
انتخاب درمان از میان راه های مختلف موجود گاهی با مشکل و سردرگمی روبرو می شود. بعضی از این راه ها به هدف کاهش رفتارهای مشکل ساز و ایجاد مهارت های ارتباطی و اجتماعی است و برخی دیگر از آن ها یکپارچه سازی حسی، مهارت های حرکتی، موضوعات عاطفی و حساسیت های غذایی را در بر می گیرد. با تحقیق کامل و مشاوره با متخصصان معمولاً مجموعه ای از این راه ها به کار گرفته می شود تا دربردارنده راه حل برای کل علائم و نیازهای کودک مبتلا باشد و از مزیت جمعی آن ها برخوردار باشد. این درمان ها معمولاً شامل رفتاردرمانی، گفتار و زبان، بازی، ورزش، کار و رژیم درمانی غذایی می باشد. 
 
اهمیت توجه به سلامتی والدین
پدر و مادر گاهی در طی مراحل انجام وظیفه در مورد فرزند مبتلا به اوتیسم خود ممکن است دچار خستگی، استرس زیاد، فشار روانی و ناامیدی شوند. این کودکان شدیداً وابسته هستند و نیازمند حمایت و در این بین هیچ کس درد آشناتر و درگیرتر از پدر و مادر نیست. بنابراین والدین هم خود نیازمند حمایت و مراقبت های لازم از خودشان هستند. گاهی در موردشان لازم است ضمن پیوستن به نهادها و انجمن های حمایتی بدون هیچ مانعی از مشکلات گفتگو شود، تبادل نظرها و مشاوره های لازم صورت پذیرد و از بار مشکلات آن ها کاسته شود. در پاره ای مواقع نیز به دلیل استرس، اضطراب و افسردگی خود نیاز به درمان های خاص دارند. انجام مشاوره های خانواده، زناشویی و روانی در برخی موارد ضرورت پیدا کرده به بهبود کیفیت زندگی آن ها کمک می کند. در صورت امکان با وجود فرد کمکی جایگزین واجد شرایط و توانا که معمولاً از نزدیکان بوده موقتاً و حداقل برای ساعت هایی وظایف والدین به آن شخص واگذار شده و فرصتی برای استراحت و تجدید قوای والدین به دست می آید. 
در برخی کشورها با وضع مقررات و قوانین مربوطه خانواده ها و کودکان دچار ناتوانی آن ها مشمول یک سری خدمات رایگان و یا با هزینه کمتر می باشند که بسته به سن و شرایط آن ها مشخصاً و صراحتاً تعریف شده است.

از جمله این پوشش های حمایتی معرفی به کانون ها و مراکز ویژه مراقبت از مبتلایان به اوتیسم است. در پایان به عنوان جمع بندی با در نظر گرفتن همه جوانب گفته شده در این مقاله و با اصلاح گناه خود نسبت به اوتیسم  قطعاً نتیجه بهتری برای والدین و کودکان مبتلا به اوتیسم آن ها قابل حصول میباشد




تاریخ : شنبه 93/12/9 | 10:8 صبح | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

معلولین ذهنی و جسمی

معلولیت به ناتوانی در انجام تمام یا قسمتی از فعالیت های عادی زندگی فردی یا اجتماعی

به علت وجود نقصی ‌مادرزادی یا اکتسابی، در قوای جسمانی یا روانی اطلاق می شود.

‌ انواع معلولیت ها

الف) معلولیت حواسی مانند نابینایی و ناشنوایی

ب) معلولیت حرکتی شامل انواع نقص عضوها، ضایعات نخاعی و ناهنجاری های مربوط به اسکلت و عضلات

ج) معلولیت احشای داخلی شامل ناهنجاری های قلبی عروقی، تنفسی، کلیوی و ...

د) معلولیت ذهنی شامل عقب ماندگی ذهنی و بیماری روانی

علل معلولیت ها

1- علل اکتسابی شامل تصادفات، حوادث یا بلاهای طبیعی، جنگ، آتش سوزی، مسمومیت ها و یا بیماری های مزمن و عوارض ناشی از آنها. 2- علل مادرزادی

را به دو دسته تقسیم می کنند:

الف) دوران بارداری: نظیر عوامل ژنتیکی، سوء تغذیه مادر، سن بالای مادر، عدم رعایت بهداشت بارداری، اشعه، دارو، بیماری مادر و استعمال دخانیات.

ب) هنگام زایمان: زایمان مشکل و طولانی، زایمان های غیربهداشتی و ضربات وارده به نوزاد هنگام تولد معلول ذهنی

منظور از معلول ذهنی چیست؟ معلولیت ذهنی چه به صورت حاد و چه به صورت مزمن باید دارای نشانه‌های زیر باشد:

- اختلال مغزی یا جسمی یا ترکیبی از آن دو - بروز اختلال پیش از سن 22 سالگی - تداوم اختلال تا آخر عمر مشکلات تغذیه‌ای در معلولان ذهنی

1- کم آبی بدن: کاهش احساس تشنگی و ناتوانی در نوشیدن آب

2- اختلال در رشد

3- یبوست به دلیل اختلال در خوردن و کاهش مصرف آب و مواد فیبری

4- کاهش اشتها به دلیل تداخل غذا و دارو که می‌تواند در نهایت به کم‌خوری و سوءتغذیه منجر شود.

5- کم‌خونی 6- آلرژی غذایی

7- عدم تحمل غذایی

8- خرابی دندان و ناتوانی در عمل جویدن و بلع و کنترل زبان

9- کاهش حس چشایی به دلیل کاهش بزاق

10- کاهش احساس عطش و تمایل نداشتن به مصرف آب

11- اختلال در خوردن مانند اشکال در بلع که خطر آسپیراسیون (ورود غذا به مجرای ریوی) را در پی دارد

-12 تداخلات غذا و دارو. داروهای ضد تشنج سبب اختلال در جذب اسید فولیک، ویتامین B6، C، D و همچنین عناصر کلسیم، منیزیم، روی، فسفر می‌شود که در نهایت روی سلامت استخوان و دندان اثر منفی می‌گذارد.

آنچه یک معلول نیاز دارد،

پذیرفتن و باور کردن توانایی های اوست،

نه غصه خوردن برای کم توانی وی.

بهبود نیازهای معلولان ذهنی

1- اغلب معلولان ذهنی به دلیل اختلال در اعمال عصبی عضلانی مانند ناتوانی در جویدن، مکیدن و بلعیدن و یا انسداد در ناحیه خاص و یا در اثر عوامل فیزیولوژیک، مشکلاتی در غذا خوردن دارند. برای تحریک ترشح بزاق و بلع آسان، استفاده از غذاهای سرد و شیرین در معلولان توصیه می‌شود.

2- باید به بهداشت دهان و دندان این کودکان توجه کافی شود، زیرا فساد دندانی و مشکلات دهانی اگر درمان نشود می‌تواند سبب محدود شدن تکامل کودک شود.

3- مشکلات رشد و اختلالات وزن

4- در این افراد به منظور کنترل تشنج و یا مشکلات رفتاری و بهبود عفونت، از درمان‌های طولانی‌مدت دارویی استفاده می‌شود که بر وضعیت تغذیه‌ای آنها اثر سوئی دارد. به طور مثال داروهای محرک سیستم عصبی سبب کاهش اشتها و به دنبال آن کاهش رشد می‌شود؛ یا داروهای ضد افسردگی سبب افزایش اشتها و به دنبال آن افزایش وزن می‌شود.

استفاه از ملین‌ها در درمان یبوست روی جذب مواد غذایی اثر بدی می‌گذارد.

معلول جسمی راه های پیشگیری از معلولیت ها پرهیز از ازدواج های فامیلی

مراقبت های دوران بارداری و تغذیه صحیح مادر اجتناب از باردار شدن در سنین بالای 35 سال و زیر 18 سال

مصرف نکردن دارو در هنگام بارداری اجتناب از در معرض اشعه قرار گرفتن

انجام زایمان در شرایط کاملا بهداشتی و تحت نظر پزشک متخصص

برخورد خانواده با افراد معلول باید چگونه باشد؟ اگرچه ممکن است فرد معلول با دیگران تفاوت داشته باشد،

ولی تکیه بر ناتوانی فرد، نه تنها کمکی به وی نمی کند،

بلکه بر مشکلات او خواهد افزود.

افراد معلول، غالبا مشکلاتی دارند

که مانع انجام برخی از فعالیت های آنها می شود

یا احتمالا آنها بعضی از کارها را به شکل دیگری انجام می دهند،

اما اکثر افراد معلول نیز می توانند پس از آموزش لازم،

بسیاری از فعالیت های عادی زندگی را با اندکی تفاوت یا آهسته تر از دیگران انجام دهند.

آنچه یک معلول نیاز دارد،

پذیرفتن و باور کردن توانایی های اوست، نه غصه خوردن برای کم توانی وی.




تاریخ : شنبه 93/12/9 | 10:2 صبح | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

معلولین ذهنی و جسمی

معلولیت به ناتوانی در انجام تمام یا قسمتی از فعالیت های عادی زندگی فردی یا اجتماعی

به علت وجود نقصی ‌مادرزادی یا اکتسابی، در قوای جسمانی یا روانی اطلاق می شود.

‌ انواع معلولیت ها

الف) معلولیت حواسی مانند نابینایی و ناشنوایی

ب) معلولیت حرکتی شامل انواع نقص عضوها، ضایعات نخاعی و ناهنجاری های مربوط به اسکلت و عضلات

ج) معلولیت احشای داخلی شامل ناهنجاری های قلبی عروقی، تنفسی، کلیوی و ...

د) معلولیت ذهنی شامل عقب ماندگی ذهنی و بیماری روانی

علل معلولیت ها

1- علل اکتسابی شامل تصادفات، حوادث یا بلاهای طبیعی، جنگ، آتش سوزی، مسمومیت ها و یا بیماری های مزمن و عوارض ناشی از آنها. 2- علل مادرزادی

را به دو دسته تقسیم می کنند:

الف) دوران بارداری: نظیر عوامل ژنتیکی، سوء تغذیه مادر، سن بالای مادر، عدم رعایت بهداشت بارداری، اشعه، دارو، بیماری مادر و استعمال دخانیات.

ب) هنگام زایمان: زایمان مشکل و طولانی، زایمان های غیربهداشتی و ضربات وارده به نوزاد هنگام تولد معلول ذهنی

منظور از معلول ذهنی چیست؟ معلولیت ذهنی چه به صورت حاد و چه به صورت مزمن باید دارای نشانه‌های زیر باشد:

- اختلال مغزی یا جسمی یا ترکیبی از آن دو - بروز اختلال پیش از سن 22 سالگی - تداوم اختلال تا آخر عمر مشکلات تغذیه‌ای در معلولان ذهنی

1- کم آبی بدن: کاهش احساس تشنگی و ناتوانی در نوشیدن آب

2- اختلال در رشد

3- یبوست به دلیل اختلال در خوردن و کاهش مصرف آب و مواد فیبری

4- کاهش اشتها به دلیل تداخل غذا و دارو که می‌تواند در نهایت به کم‌خوری و سوءتغذیه منجر شود.

5- کم‌خونی 6- آلرژی غذایی

7- عدم تحمل غذایی

8- خرابی دندان و ناتوانی در عمل جویدن و بلع و کنترل زبان

9- کاهش حس چشایی به دلیل کاهش بزاق

10- کاهش احساس عطش و تمایل نداشتن به مصرف آب

11- اختلال در خوردن مانند اشکال در بلع که خطر آسپیراسیون (ورود غذا به مجرای ریوی) را در پی دارد

-12 تداخلات غذا و دارو. داروهای ضد تشنج سبب اختلال در جذب اسید فولیک، ویتامین B6، C، D و همچنین عناصر کلسیم، منیزیم، روی، فسفر می‌شود که در نهایت روی سلامت استخوان و دندان اثر منفی می‌گذارد.

آنچه یک معلول نیاز دارد،

پذیرفتن و باور کردن توانایی های اوست،

نه غصه خوردن برای کم توانی وی.

بهبود نیازهای معلولان ذهنی

1- اغلب معلولان ذهنی به دلیل اختلال در اعمال عصبی عضلانی مانند ناتوانی در جویدن، مکیدن و بلعیدن و یا انسداد در ناحیه خاص و یا در اثر عوامل فیزیولوژیک، مشکلاتی در غذا خوردن دارند. برای تحریک ترشح بزاق و بلع آسان، استفاده از غذاهای سرد و شیرین در معلولان توصیه می‌شود.

2- باید به بهداشت دهان و دندان این کودکان توجه کافی شود، زیرا فساد دندانی و مشکلات دهانی اگر درمان نشود می‌تواند سبب محدود شدن تکامل کودک شود.

3- مشکلات رشد و اختلالات وزن

4- در این افراد به منظور کنترل تشنج و یا مشکلات رفتاری و بهبود عفونت، از درمان‌های طولانی‌مدت دارویی استفاده می‌شود که بر وضعیت تغذیه‌ای آنها اثر سوئی دارد. به طور مثال داروهای محرک سیستم عصبی سبب کاهش اشتها و به دنبال آن کاهش رشد می‌شود؛ یا داروهای ضد افسردگی سبب افزایش اشتها و به دنبال آن افزایش وزن می‌شود.

استفاه از ملین‌ها در درمان یبوست روی جذب مواد غذایی اثر بدی می‌گذارد.

معلول جسمی راه های پیشگیری از معلولیت ها پرهیز از ازدواج های فامیلی

مراقبت های دوران بارداری و تغذیه صحیح مادر اجتناب از باردار شدن در سنین بالای 35 سال و زیر 18 سال

مصرف نکردن دارو در هنگام بارداری اجتناب از در معرض اشعه قرار گرفتن

انجام زایمان در شرایط کاملا بهداشتی و تحت نظر پزشک متخصص

برخورد خانواده با افراد معلول باید چگونه باشد؟ اگرچه ممکن است فرد معلول با دیگران تفاوت داشته باشد،

ولی تکیه بر ناتوانی فرد، نه تنها کمکی به وی نمی کند،

بلکه بر مشکلات او خواهد افزود.

افراد معلول، غالبا مشکلاتی دارند

که مانع انجام برخی از فعالیت های آنها می شود

یا احتمالا آنها بعضی از کارها را به شکل دیگری انجام می دهند،

اما اکثر افراد معلول نیز می توانند پس از آموزش لازم،

بسیاری از فعالیت های عادی زندگی را با اندکی تفاوت یا آهسته تر از دیگران انجام دهند.

آنچه یک معلول نیاز دارد،

پذیرفتن و باور کردن توانایی های اوست، نه غصه خوردن برای کم توانی وی.




تاریخ : شنبه 93/12/9 | 9:59 صبح | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

دوم اوریل، 13 فروردین روز جهانی اوتیسم را گرامی می داریم

نسیم که آهسته و آرام آمد، صدای پای بهار را که شنیدم، جوانه ها که روییدند، آب که در جوی های کوچک روان شد، هوا که آکنده از بوی گل و ریحان شد، ... تازه یادمان آمد طبیعت هم روزی دارد برای خود. دوباره سیزده فروردین از راه رسید و دوباره برنامه ریزی برای رفتن به دشت و دمن و گره به سبزه های امید زدن... و دوباره روز جهانی اوتیسم. چند سال است که دلمان می خواهد روز جهانی اوتیسم را مانند دیگر مناسبت ها، به طرز شایسته تری برگزار کنیم. دلمان می خواهد تلاش ها، موفقیت ها، مشکلات و دیگر مسائل جامعه اوتیسم کشور بهتر و فراگیرتر مطرح شود و ... اما باز هم تقدیرمان را میمون انگاشتیم و آن چه را مقدر شده بود خاضعانه پذیرفتیم. با خود گفتیم این همزمانی روز جهانی اوتیسم با روز طبیعت را باید به فال نیک بگیریم و حکیمانه درباره ی آن بیندیشیم! اما دوباره روز جهانی اوتیسم فرا رسید و دوباره همگان در رویاهای خوش روز طبیعت گرفتارند. دوباره روز جهانی اوتیسم فرا رسید و ما به رسم و عادت همیشگی قلمی در چند نشریه ی علمی می فرساییم، شاید پیامی هم در یک رسانه ی نه چندان پر مخاطب پخش شود و سمیناری هم در شهری( البته چندین روز پس از این روز ) برگزار شود. خوب، تحقیقاتی هم که صورت گرفته و شاید در چند سایت هم مطالبی در این باره به چشم آید و ... این هم می گذرد می رود... در حالی که هنوز حتی نامی از روز جهانی اوتیسم در تقویم های ما نیست. اما اوتیسم می دانیم یکی از معدود اختلالاتی است که جایی در یکی از قطعنامه های سازمان ملل برای خود یافته و این امر نشان دهنده ی اهمیت بی چون و چرای این مسئله است. آمار فزاینده و رو به رشد ابتلا به این بیماری در جهان و نیز در کشورمان دوباره ما را بر آن می دارد که از خود بپرسیم چه کسی باید پاسخگوی نیازهای خاص این کودکان و خانواده های آن ها باشد؟ یک سال دیگر گذشت و ما چه کردیم و آن ها که مسئولند چه کردند؟ قرار است هر سال که می گذرد به خانه تکانی که رسیدیم و صدای پای بهار را که شنیدیم، نگاهی به پشت سر خود بیندازیم و کرده ها و نکرده هایمان را مرور کنیم. در پرونده ی اوتیسم کدام پروژه ها را به سر انجام رساندیم؟ آیا اکنون آن ها که با اوتیسم مواجه می شوند، امکاناتی برای مقابله با آن خواهند داشت؟ پاسخ این پرسش ها را البته خودمان می دانیم و برای همین است که دوباره ترجیح می دهیم اصلاً مطرح نشوند، یا اصلاً چه فایده ای دارد که تکرار مکررات کنیم و خود را به چالش بکشیم، یا شاید بگوییم حالا بالاخره امکاناتی هست، اطلاعاتی در دسترس هست، مراکز آموزشی منحصر به اوتیسم در کشور دایر شده اند (البته بیشتر با همت خود خانواده های کودکان اوتیستیک) و صد البته کتمان نمی کنیم و منکر نمی شویم دلسوزانی را از اولیا و مسئولین بهزیستی کشور که تلاش درخوری در این زمینه داشته اند. اما خدا می داند و خودمان هم می دانیم که اصلاً و اصلاً کافی نیست. هنوز بچه های اوتیسم بسیار زیادی پشت درهای بسته مراکز آموزشی جا مانده اند و هنوز بسیاری از این کودکان به علت عدم استطاعت مالی خانواده، نمی توانند از آموزش پرهزینه ی اوتیسم برخوردار شوند. هنوز این اختلال برای بسیاری از خانواده ها یک فاجعه است و هم چون سیلابی زندگی آن ها را ویران می کند و ما هر سال روز دوم آوریل(مصادف با سیزده فروردین) که از راه می رسد دوباره مثل همیشه می نویسیم و تمنا می کنیم و باز دوباره با خود تکرار می کنیم « گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله ماست آن چه البته به جایی نرسد فریاد است». هم چنان کودک درخودمانده ی بی پناه، موجود پاک و معصومی که می گریزد نگاهش سراسیمه از نگاه ما، دور می شود جسم کوچکش از آغوش گرم مان، بی قرار و پریشان اسیر یک تنهایی بی انتهاست و نمی دانیم به کدامین دلیل، تردیدی نیست که می بیند و می شنود و احساس می کند و می دانیم که او در انتظار یاری ماست، در انتظار دست های پر از عطوفت ما ... او هنوز هم شعله ای لرزان است در دل خسته ترین فانوس شب، نگذاریم که خاموش شود با نسیمی جانبخش، با هوایی تازه، با نگاهی که پر از رایحه ی امید است، می توان گرم و فروزانش کرد و ... فرصت ها هر روز از دست می روند و دوباره باز نمی گردند. دوباره و دوباره خاطر نشان می کنیم که

تشخیص به موقع، مداخلات رفتاری و آموزش زود هنگام

در محیط مناسب و در کنار خانواده بهترین کمک ها هستند

برای یک کودک اوتیسم. روز جهانی اوتیسم را گرامی می داریم.

برگرفته از(اتیسم اصفهان)




تاریخ : شنبه 93/12/9 | 9:46 صبح | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

 

باز آموزی و استفاده از منابع جدید علمی یکی از فعالیت های مفیدی است که بیشتر ما به آن علاقه مندیم. در دنیای امروز که پیشرفت تکنولوژی منابع جدیدی را در اختیار ما قرار می دهند، فاصله ها کوتاه تر و هزینه ها ی یادگیری نیز کمتر از گذشته اند. بنابراین هرکس با هر شرایطی می تواند به نحوی دانش خود را بروز نگه دارد، تنها چیزی که لازم است عزم یادگیری و تنظیم برنامه های روزمره است.

یکی از راه های نسبتا قابل دسترسی امروز شبکه جهانی اینترنت است. وبسایت coursera یکی از سایت هایی است که دوره های آموزشی کوتاه مدت مجازی را به صورت رایگان در اختیار عموم قرار می دهد. این دوره ها که رایگان ارائه می شوند از طریق اساتید دانشگاه های معتبر تدریس شده و زمینه های بسیار متعددی را در بر میگیرند. حتما سری به این آدرس بزنید:

 

 

منابع اینترنتی متعددی در دسترس هستند که  می توانند در زمینه های مختلف آسیب شناسی، درمان یا ارائه مشاورات مفید به مراجعین گفتار درمانی، برای همکاران مفید واقع شوند. نشانی زیر تعداد زیادی از این منابع را معرفی می کند. شما نیز در صورت آشنایی با  چنین مواردی، آن هارا برای مراجعه همکاران معرفی فرمایید. در صفحه "مقالات شما" منتظر دیدن مطالب مفیدتان هستیم.

http://onlinespeechpathologyprograms.net/speech-sites

جهت اطلاع از مطالب ذیل به لینک ذکر شده مراجعه نمایید

 

http://stu.sharif.edu/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=232&Itemid=53

 

مراکز مشاوره روانشناسی شهرستانها با مجوز از سازمان نظام روانشناسی و مشاوره

مراکز مشاوره روانشناسی شهر تهران با مجوز از سازمان نظام روانشناسی و مشاوره

معرفی سایت سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران

انستیتو روانپزشکی تهران و مرکز تحقیقات بهداشت روان

وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری - صفحه اصلی

یادگیری اصطلاحات و واژگان روانشناسی

بانک اطلاعات بهداشت روانی دانشجویان

سازمان ملی مبارزه با سوء مصرف مواد

مراکز مشاوره ایدز و اچ ای وی

سایت روانشناسی میگنا

مراکز مشاوره بیماریهای رفتاری

خبرگزاری مواد مخدر ایران- ایرنا

دفتر مرکزی مشاوره وزارت علوم

ماهنامه ها و مجلات روانشناسی

روانشناسی اجتماعی و شخصیت

روان شناسی کودکان استثنایی

مراکز مشاوره روانشناختی آزاد

سازمان ملی بهداشت روان

دایره المعارف روان شناسی

لیست مراکز مشاوره دولتی

شبکه تحقیقات سلامت روان

مرکز مشاوره دانشگاه تهران

انجمن روانشناسی ایران

سازمان بهداشت جهانی

انجمن روانشناسی کانادا

گروه روانشناسی سایبر

سازمان بهزیستی کشور

سازمان نظام روانشناسی

مجله روان شناسان ایرانی

مرکز ملی مطالعات اعتیاد

ستاد مبارزه با مواد مخدر

آکادمی روانشناسی بالینی

مراکز مشاوره ترک اعتیاد

موسسه شناختی بک

انجمن مشاوره ایران

آموزش همگانی ایدز

مرکز مشاوره سگال

روان تجهیز سینا

self-regulation

بنیاد ملی نخبگان

نشریه گیلفورد

روان شناسان

ندای مشاور

 

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/13.gif

فهرست گفتار درمانان به تفکیک هر استان

اخبار گفتار درمانی

 

6سی دی اموزشی(کارگاه اموزشی اتیسم)6ساعت تصویری

مدرس دکتر گلابی

 

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/behesht1389/9c3d5c21330050017452aa24d45c74a6.gif


تاریخ : دوشنبه 93/11/13 | 1:19 عصر | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

 

لیست مراکز غیر دولتی ذهنی بهزیستی شهرستان اهواز

 

ردیف نام مرکز نوع فعالیت صاحب امتیاز شماره مرکز موبایل مسئول مرکز آدرس
1 کوثر شبانه روزی ذهنی  مینا بلال زاده 4466236 9163012075 کوی ملت خ 7 اقبال
2 شاکرین شبانه روزی ذهنی  محمدجواد دانش 3344166 9161190390 بوستان خ فیروزه
3 احسان شبانه روزی ذهنی  احمد غدیرپور   9161131639 بوستان انتهای کارون شرقی
4 ایمان شبانه روزی ذهنی  علی اصغر غدیرپور 3737537 9125783920 مجتمع فیاض بخش
5 اطهر شبانه روزی ذهنی  شهناز حمید 3726098 9166010075 کوی مجاهد انتهای خ یزدان
6 افتاب روزانه اموزشی فرشته نیسی 5719199 9163178915 پادادشهرخ مردادغربی
7 فرایند روزانه اموزشی زیبا چراغی 4460742 9163057546 کوروش خ1 دانیال
8 بهارزندگی روزانه اموزشی ام البنین عسکری 3728099 9163129423 فرهنک شهرپ158
9 نیلوفر روزانه حرفه اموزی    سهیلا دقیقیان 4467954 9161117113 کوروش خ8 کارون
10 طلوع روزانه حرفه اموزی    پروانه امیرجاملویی 3321897 9169942769 فرهنگ شهرخ دانیال پ503
11 سبحان روزانه حرفه اموزی    زهره مقامی 5527816 9163045949 اخراسفالت خ دست بریش
12 میثاق کارگاه تولیدی مینالرزاده 3322977 9166151908 شهرک دانشگاه خ3 دانشجو
13 گلشن کودکان اتیسم فاطمه رحمانی 4432532 9356735042 زیتون کارمندی خ فاضل
14 نهال کودکان اتیسم سارا کریمی 3720515 9163217706 کوی سعدی خ تربت پ30

 

 

 

 




تاریخ : چهارشنبه 93/10/3 | 2:6 عصر | نویسنده : دیدن صفحه اصلی وبلاگ

شاید بسیاری از ما تجربه برخورد با کودکانی را داشته باشیم که از رفتار اجتماعی مناسبی برخوردار نیستند و توانایی برقراری ارتباط با اطرافیان خود را ندارند؛ کودکانی با این مشخصات رفتاری که اغلب مبتلا به بیماری اوتیسم هستند، بخشی از کودکان این جامعه‌اند که به‌دلیل ابتلا به اوتیسم از ابتدای دوره کودکی با مشکلات عدیده رفتاری و شناختی رو‌به‌رو هستند. 

 

به گزارش آرمان، بر اساس آخرین آمار موجود، در حال حاضر 2 تا 3 هزار کودک مبتلا به اوتیسم در کشور شناسایی شده‌اند. شناسایی این تعداد از افراد مبتلا به اوتیسم درحالی است که به گفته کارشناسان با توجه به میانگین جهانی یک تا 5 /1 درصدی این بیماری، گمان می‌رود تعداد 100 هزار نفر در کشور به اوتیسم مبتلا باشند که هنوز بسیاری از این افراد شناسایی نشده‌اند. در ماه‌های اخیر نیز مسئولان بهزیستی بارها از روند رو به رشد ابتلا به اوتیسم و افزایش تعداد مبتلایان به این بیماری با توجه به میانگین جهانی هشدار داده‌اند. در همین راستا، سازمان بهزیستی از سال گذشته طرح غربالگری اوتیسم را در برخی از مناطق کشور اجرا کرده است. اقدامی که به گفته بسیاری از کارشناسان در کنار برنامه‌ریزی برای حمایت از خانواده‌های بیماران اوتیستیک می‌تواند به بهبود وضعیت کودکان کمک کند. 

 

 اوتیسم درمان ندارد

 

اوتیسم یا در خودماندگی نوعی اختلال رشدی در کودکان است که معمولاً در سال‌های نخست پس از تولد (قبل از سه سالگی) خود را نشان می‌دهد. اوتیسم را می‌توان نوعی بیماری ارثی و ژنتیکی نامید که علت اصلی بروز آن تا به‌حال ناشناخته مانده است. هرچند علائم و شدت این بیماری در افراد مختلف، متفاوت است اما، همه انواع اوتیسم بر توانایی برقراری ارتباط با دیگران توسط کودک، تاثیر می‌گذارد. به‌طوری که در شروع بیماری، والدین کودک مبتلا به اوتیسم متوجه می‌شوند که کودکشان همچون کودکان همسن خود رفتار نمی‌کند و قدرت سخن گفتن ندارد. علاوه بر تاخیر در یادگیری صحبت‌کردن یا اصلا صحبت نکردن، انجام انواع رفتارها، علایق و بازی‌های تکراری، ناتوانی در گفتن اسم و برقراری ارتباط چشمی، اجتناب از نوازش شدن، ناتوانی از شروع مکالمه و صحبت با دیگران یا عدم توانایی در حفظ مکالمات، حساس بودن به نور، صدا و بروز رفتارهایی چون خودزنی ازجمله نشانه‌ها و علائم ابتلا به اوتیسم است. با وجود آنکه تا به حال درمان مشخصی برای ریشه‌کن‌کردن این بیماری از سوی محققان شناسایی نشده است، آگاهی خانواده از ابتلای کودکان به اوتیسم در سال‌های ابتدایی زندگی می‌تواند تغییرات بزرگی در زندگی کودکان ایجاد کند ضمن اینکه، تاکید بر مجموعه‌ای از درمان‌های رفتاری و ارتباطی، آموزشی، دارویی و خانگی می‌تواند به تدریج اثرات بیماری را کاهش دهد و زمینه را برای حضور و فعالیت این کودکان فراهم کند. 

 

 بیماران اوتیسم قربانیان ناآگاهی جامعه

 

با وجود آنکه شناسایی زودرس بیماری اوتیسم و تلاش برای جلوگیری از روند این بیماری می‌تواند به‌تدریج به کنترل و مهار این بیماری و بازگشت کودکان به چرخه عادی زندگی کمک کند، درحال حاضر، یکی از عمده‌ترین مشکلات در بحث بیماری اوتیسم در کشور، مشکل شناسایی این بیماری است. در واقع ناآگاهی خانواده‌ها و جامعه از این بیماری و عدم اطلاع‌رسانی مناسب در این زمینه موجب شده است تا بسیاری از این کودکان در زمان طلایی درمان که پیش از 3 سالگی است، شناسایی نشوند. در همین راستا، سازمان بهزیستی از سال گذشته با اجرای طرح آزمایشی غربالگری 200 هزار کودک 2 تا 5 ساله در 5 استان قم، همدان، خوزستان، خراسان رضوی و کرمان  به‌دنبال شناسایی این کودکان و معرفی آنان به مراکز درمانی است. با وجود آن که تلاش برای شناسایی بیماران و آگاهی خانواده از بیماری فرزندانشان در نوع خود حائز اهمیت است اما به‌طور حتم، بیماری اوتیسم همچون سایر بیماری‌ها بار روانی و اقتصادی بسیاری را به خانواده‌ها و جامعه تحمیل می‌کند. در حال حاضر بنا به گفته مسئولان بهزیستی هزینه درمان یک بیمار مبتلا به اوتیسم حداقل مبلغی معادل 100 میلیون تومان است. ضمن اینکه، هزینه نگهداری ماهانه هر کودک اوتیسم برای خانواده‌ها بین 500 تا یک و نیم میلیون تومان است. با وجود آنکه در سال‌های اخیر، انجمن‌ها و خیریه‌های بسیاری به خانواده‌ها برای درمان بیماران اوتیستیک کمک می‌کنند، به‌دلیل هزینه بالای درمان بسیاری از خانواده‌ها از پرداخت بخش زیادی از هزینه درمان کودکان خود ناتوان هستند و در این زمینه نیاز به حمایت پایدار سازمان‌های دولتی دارند.

 

 جامعه کودکان اوتیستیک را نمی‌پذیرد

 

یکی از مسئولان انجمن خیریه حمایت از بیماران اوتیسم تبریز با اشاره به شرایط سخت نگهداری کودکان مبتلا به اوتیسم می‌گوید: طبق تجربه سال‌ها فعالیت با کودکان مبتلا به اوتیسم و خانواده‌های آنان می‌توانم بگویم درحال حاضر اولین و مهم‌ترین مشکلات خانواده هزینه بالای درمان اوتیسم، تامین دارو و خدمات توانبخشی است. درواقع، اگر قرار باشد یک بیمار مبتلا به اوتیسم به شکل درست و اصولی درمان شود نیاز به خدمات گفتار درمانی، کار درمانی، برنامه‌های دارویی و رژیم‌غذایی مناسب دارد. اما هیچ‌کدام از مواردی که گفته‌ام در عمل به‌دلیل هزینه‌های بسیار بالا انجام نمی‌شود و خیریه‌ها هم در بهترین حالت تنها بخشی از هزینه‌های درمان را می‌توانند تامین کنند. معصومه اسماعیل‌پور همچنین اظهار می‌کند: علاوه بر مشکلات مربوط به هزینه درمان، مشکلات فرهنگی و اجتماعی موجود در جامعه هم به‌گونه‌ای به شرایط سخت این بیماری دامن زده است. 

 

شاید برای خیران کمک به یک بیمار کلیوی خیلی ملموس‌تر از بیمار مبتلا به اوتیسم باشد. دلیل این مسئله هم این است که اغلب مردم نسبت به بیماری‌های کلیوی آگاهی دارند اما اوتیسم بیماری‌ای است که برای بسیاری ناشناخته است. او با تاکید بر لزوم تغییر نگاه خانواده‌ها و جامعه برای کاهش عواقب اوتیسم می‌گوید: واقعیت این است که بیماران اوتیستیک نیاز به مراقبت 24 ساعته دارند. ما مواردی را داشته‌ایم که کانون خانواده به دلیل ابتلای کودک به اوتیسم از هم پاشیده شده است. چراکه اغلب مردان تحمل کودک اوتیستیک را ندارند و پس از مدتی مادر و کودک را به حال خود رها می‌کنند. اسماعیل‌پور همچنین مطرح می‌کند: به تمامی مشکلاتی که گفتم باید نگاه جامعه و خود خانواده را هم اضافه کرد. 

 

در بسیاری از موارد والدین کودک مبتلا به اوتیسم نمی‌توانند کودک خود را همچون سایر خانواده‌ها به محیط خارج از خانه ببرند چراکه اغلب این کودکان از سوی جامعه پذیرفته نمی‌شوند. ضمن اینکه، گاه خود خانواده از داشتن چنین کودکی شرم دارند. در همین رابطه، ناصر زجاجی، رئیس بنیاد خیریه اوتیسم با اشاره به لزوم اطلاع‌رسانی درباره بیماری اوتیسم، عنوان می‌کند: تجربه به من نشان داده که مشکل خانواده‌هایی که فرزند مبتلا به اوتیسم دارند از دیگر کودکان بیشتر است. 

 

بخشی از این مشکلات هم به ناآگاهی و عدم اطلاع‌رسانی به مردم درباره سازگاری با کودکانی که اوتیسم دارند و بخشی به بی‌اطلاعی خانواده و حساس‌سازی آنها نسبت به شرایط و رفتارهای غیرعادی بچه‌ها برمی‌گردد.  او همچنین اظهار می‌کند: بچه‌های اوتیستیک نیاز به توجه ویژه و ارائه خدمات خاصی دارند که تمامی این خدمات در انجمن ما به شکل رایگان در اختیار آنان قرار می‌گیرد اما سوال من اینجاست که بخش خصوصی و خیریه‌ها تا کی و تا چه اندازه می‌توانند خدمات این بیماری گران را پرداخت کنند. من فکر می‌کنم در این مورد لازم است تا نقش بهزیستی پررنگ‌تر شود تا از نگرانی خانواده‌ها برای درمان بیماری کودکانشان کاسته شود. 

 

برچسب ها: 




  • دانلود فیلم
  • پیچک